Sujang

“डोटीको माया छ र ?”

 “डोटीको माया छ र ?”
 डिल बहादुर महरा       
गौँडा  पश्चिमको  सुदूरभरिको,श्री शान्त  डोटी थियो ।
देख्दै छौँ अलपत्र दृश्य अहिले,च्यातिन्छ साह्रै हियो ।।
रित्ता छन्  दरबारझैँ  घरहरू,ताल्चा छ  ढोका  भरी ।
भन्छन् शून्य भयो अझै सिलगढी,बेकार  नाना थरी ।।
                                ।१।
देख्छौँ स्याल र बाघ भालु घरमा,आई सुतेका बरु ।
गल्ली छन् सुनसान  रात दिउँसै,छैनन्  परेवाहरू ।।
आफैँ प्राकृत रौम्य शैल टकिलो,यो नागबेली स्थल ।
जाली बुद्धि-विवेकका  भर परी,हामी भयौँ दुर्बल ।।
                                ।२।
माटोको  ममता  भुली   दिनदिनै,भागे  कमाई  गरी ।
जन्मस्थान  र  बन्धु-बान्धवसँगै,छोडेर     शैलेश्वरी ।।
नासो – पैतृक  भन्दछन्  घरधनी,पाइन्न   बेच्नेहरू ।
किन्नेले पनि किन्न पाउँछ कहाँ,भत्केर जान्छन् बरु ।।
                                ।३।
डोटी अन्तर शक्ति शान पदका,मान्छे अनेकौँ थरी ।
दोहोरो छ चरित्र भन्न नहुने,छन् मग्न लुट्ने भरी ।।
बेला  अन्तर  आउँछन्  नरगमा,छोडेर  जाने जन ।
भन्छन् आज उनै लुटे पर लगे,त्यो राजधानी किन ?
                               ।४।
प्यारो आँगन जन्मिएर यसमै,हामी बढ्यौँ हुर्कियौँ ।
बिर्स्यौँ आज अन्यत्र दाम्भिक हुँदै,उल्लासमा फुर्कियौँ ।।
डोटी   नाम   लिई   परत्र   बलले,हुर्केर के हुन्छ र ?
हौ डोट्याल भने छिटो र छरितो,फर्केर आऊ घर ।।
                             ।५।
Ki Singh Doti Another
Salmuni
Leave A Reply

Your email address will not be published.